Posted by vasu on Jan 27, '08 7:12 AM for everyone "ทำไม เอ็งไม่เคยเป็นตัวจริงว่ะ"
คำถามนี้ผมได้ยินจากปากเพื่อนของผม ที่เล่นทัชฟุตด้วยกัน ระหว่างที่ผมนั่งอยู่ข้างเกมเงียบๆ
ผมหันหน้ากลับไปมองมันความจริงก็อยากบอกหรอกนะแต่ก็อย่างว่าแหละ
คนเราหากไม่ได้เจอจริงๆแล้วคงไม่เข้าใจหรอก ใครมันจะไปเข้าใจถ้าคุณไม่เคยสัมผัสจริงๆ
อันนี้ต้องขอย้อนเวลาไปยังสมัยที่เป็นม.ต้นหน่อย ถ้าใครได้อ่านเรื่องราวของผม ก็น่าจะเข้าใจว่าผมซ่อน"อะไร"ไว้
สมัยที่ผมยังม.ต้น ยังคึกคะนองมากกว่านี้ และมันก็เป็นวันแรกที่ได้สัมผัส"มัน"
" เซ็ท..... ฮัทฮัท ฮัท" ควับๆ ตึกๆๆๆๆ ฟ้าว ปั่ป โครม แล้วก็ลงไปนอนดูดาว
"โอ้ก เจ็บๆ เบาๆหน่อยดิ" ผมค่อยๆลุกขึ้นมาหลังจาก โดน sack จากเพื่อน ผม ชื่อแดง
"ก็หัดเร็วๆดิ เกมจริง มันเร็วกว่านี้อีก" แดงโวยขึ้น
"เออๆกุจะเร็วขึ้น ถ้าทำได้นะ" ผมก็เรียกแผนใหม่ขึ้น ในเพลย์ต่อไป
ซึ่งการเล่นทัชฟุต นี่มันจะคล้ายอเมริกันฟุตบอลนิดหน่อย ตรงที่การรับลูกการวิ่งการเล่นก็คล้ายกัน การนับดาวน์ก็คล้ายกกัน แล้วแต่ว่าใครจะกำหนดแบบไหนด้วย แต่หลักๆผมจะเล่นกัน 8คนต่อทีม โดยทจะแบ่งเป็นทีมรับกับทีมรุก โโยตำแหน่งที่สำคัญมี 1.ควอร์เตอน์แบ็ก 2.รันนิ่งแบ็ก 3.รีซีฟเวอร์ 4. เซ็นเตอร์ 5.การ์ด 6.ไทร์เอ็น
ถ้าถามว่า ผมเล่นตแหน่งไหน ผมก็คงต้องตอบว่า ผมเล่น รันนิ่งแบ็ก แต่ แรกๆแล้วผมอยากเล่น ควอร์มากกว่า (และตอนแรกๆ็ก็เล่นบ่อยด้วย)
เหตุที่ผมอยากเป็นควอร์ก็เพราะ
1. มันดูมีอิทธิพล
2. ได้วางแผนนี่มันก็สนุก
3.ดูครั้งแรกก็ประทับใจ(ทอม เบรดี้ หลังจากที่ดรูเบรโช เจ็บ)
นับแต่วินาทีแรกแล้วที่ได้สัมผัสเกม มัน สนุก มาก เพราะเวลาวางแผนแล้วมันยอดมาก เวลาที่ทุกคนทำตามแผนและเล่นได้ตามที่วางไว้แต่เมื่อเวลาผ่านไปวามสนุกมันก็หายไป แล้วความเครียดก็เริ่มเข้ามา เพราะ ทั้งทีมเริ่้มเอาระบบตัวจริงตัวสำรองเข้ามา
"เออๆ วันนี้เล่นให้สนุกนะสราด พรุ่งนี้ ลงคะแนนตัวจริง"ไอ้ปื้ด (กัปตันของทีมผม)มันโวยขึ้นระหว่างเพลย์
หลังๆจากเล่นกันเสร็จก็นั่งรวมทีม (ซึ่งน่าแปลก คน30คนมานั่งรวมกันได้โดยไม่มีเสียงพูดเลย)
"เอาละ พรุ่งนี้ เราจะแบ่งทีมกัน เล่นกันเป้นส่วนๆเลย แล้วค่อยสลับๆตำแหน่ง "
วันรุ่งขึ้น
ผมคงจะไม่เล่าถึงความรู้สึกต่างๆที่เกิดระหว่างเล่น แต่ผมจะบอกผลเลยว่าแต่ละตำแหน่งที่ผมได้มันเป็นอย่างไร
ระบบที่ผมเล่นนั่นมี
ทีมบุก ระบบหลักควอร์1 รังนิ่ง 1 การ์ด 2 เซ็น1 รีซีฟ 2 ไทเอ็น 1
ควอร์ 1.ลิง 2. วสุ(บางครั้งก็อาจจะเป็นตุลย์) 3.ปื้ด
รังนิ่ง 1.ปื้ด 2.วสุ 3.ชาย
เซ็น 1. อ้วน 2.ชาย 3.เจี๊ยก
การ์ดซ้าย 1.ชาย 2. หิน 3.เจี๊ยก
การ์ดขวา 1.หิน 2. ชาย 3.เจี๊ยก
รีซีฟ 1. ปื้ด 2.ทอง 3.วสุ
ไทร์เอ็น 1. โต 2. วสุ 3. อาร์ม
ทีมรับ ระบบหลัก เอ็น 2 ไลน์แบ็กเกอร์3(กลาง1 นอก 2) เซฟตี้1 คอร์เนอ2
เอ็นซ้าย1.แดง 2. สุน 3. วสุ
เอ็นขวา 1.สุน 2.แดง 3. วสุ
ไลน์แ็บ็กกลาง 1.ป็อป 2.วสุ 3.รวย
ไลน์แบ็กนอก 1. แมน 2. ขาว 3.วสุ
เซฟตี้ 1. นุ 2.วสุ 3.ดุล
คอร์เนอ 1. เอก 2. ปิง 3. วสุ
หลังจากที่ดูๆแล้ว(งงมาก)เป็นที่สองทั้งนั้นเลย แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร
ระหว่างที่ซ้อม ผมก็สังเกตเห็นๆว่าเห้ยมันเล่นกันแบบ จริงจังดี แบบเห้นแล้วมันส์ว่ะ
ระหว่างที่เก็บของกลับบ้าน ไอ้ปื้ด มันก็ชวนผมไปแดก(ข้าว) ไอ้ผมก็ไปนะ สงสาัยคงมีเรื่องดีๆเล่ามั้ง
ระหว่างแดก มัันก็ถามผมว่า "ไม่สงสัยว่าทำไมเป็นที่2หรือ" มันพูดแบบดูจริงจังขึ้นมา
ไอ้ผมก็พอเข้าใจนะเวลาเล่นมันเป็นยังไง พอเดาๆได้
บันแทบจะเล่าให้ผมได้ทุกอย่างเลยละว่าเวลาเล่นเป็ยังไง แต่ขอสรุปย่อเลยละกัน
1.เป็รควอร์ไม่ได้เพระาแรงขว้างไม่ถึง
2.เป้นรันนิ่งไม่ได้เพราะ สปีด
3.เป็นรีซีปไม่ได้ เพราะรับลูกไม่แม่นพอ
4.ไลน์ทีมบุกไม่ได้ เพราะ ให้เวลาไม่พอ
5.เอ็น ไม่ได้ เพราะ ไม่มีกำลังมากพอ
6.ไลน์แบ็ก กลางไม่ได้เพราะ กำลังไม่พอที่จะอัดเซ็นเตอร์ให้อยู่
7.ไลน์แบ็กนอกไม่ได้ เพราะ สปีดไล่ไม่ทัน
8.คอเนอ ไม่ได้เพราะ สปีดตามไม่ืทัน
9. เซฟตี้ ไม่ได้ เพราะ สปีดไปที่จุดเกิดเหตุไม่ทัน
ไอ้ผมก็เห็นจริงนะ ไอ้เรื่องของ พวกพื้นฐานพวกนี้ ผมน้อยกว่าชาวย้านเค้าอยุ่แล้ว
แต่ไอ้ที่ผมยังเล่นได้มาจนถึงทุกวันนี้ได้ก้เป็นเพราะ ในเรื่องวิธีการ การวางแผน ทักษะต่างที่ผมหมุ่นเพียรซ้อมทุกวัน ทำทุกอย่างเพื่อก้าวหน้า
แต่บางครั้งแล้ว คุณก็อาจจะเจอกำแพงที่ความมุมานะข้ามไม่ไหวนั่นก็คือ ความสมารถโดยธรรมชาติ อันเป็นสิ่งที่พระเจ้าประทานพรมาให้แก่พวกเขาเหล่านั้น ไม่ว่าจะเรื่องของกำลังหรือความเร็ว
ไอ้ใจสู้กับอึดเล่น มันก็ไม่พอหรอกที่จะไปสู้กับสิ่งเหล้านี้ที่ เป็นพรสววรค์ของบุคคล เพียงแต่ทักษะและสิ่งอื่นๆเป็นสิ่งที่ช่วยเสริมเข้ามาให้คุณชนะได้ง่ายกว่า
ไอ้คนอย่างผม มันพยายามให้ตายก็ทำไม่ได้ ไม่ว่ามันจะเป็นก้าวมี่แสนง่ายเพียงใด เพราะสิ่งเหล่านี้ มันถูกกำหนดให้ผมอยู่แล้วที่จะเป็นไอ้ขี้แพ้ตลอด บางครั้งคุณก็ต้องหัดยอมรับความจริงได้แล้วว่า คุณไม่สามารถที่จะเก่งไปกว่านี้ได้แล้ว
| |
|
